انجمنهای آتشورهرام سورت پرستشگاههای پارسیان هند (قسمت دوم)
در بخش نخست اين نوشتار پيرامون جايگاه نور و آتش در فرهنگ زرتشتي و نيز بزرگ كردن آتشورهرام سخن گفتيم. در ادامه به معرفي آتشورهرام ايرانشاه(:اودوادا) پرداختيم. در بخش دوم از سلسله نوشتار پرستشگاههاي پارسيان هند، انجمنهاي آتشورهرام شهر «سورت»(:surt) را معرفي خواهيم كرد.
شهر بندري «سورت» از مراكز مهم اقتصادي ايالت «گجرات» واقع در نوار ساحل غربی هندوستان است. اين شهر از ديرباز مورد توجه پارسيان هند بوده و هماكنون يكي از كانونهاي زندگي و تجارت پارسيان هند بهشمار ميآيد. پارسيان در شهر بندری سورت دو انجمن آتشورهرام بر پا كردهاند. يكي آتش ورهرام «داداباهی نسروانجی مُدی» نامور به آتشورهرام شاهنشاهي و ديگري آتش ورهرام «پستنجی کلاباهی وکیل»(:ویکاجی) نامور به آتشورهرام قديمي است.
آتشورهرام «داداباهی نسروانجی مُدی» در روز سروشایزد و اردیبهشتماه ١٢٠٣خورشيدي برابر با نوزدهم نوامبر 1823م تختنشین شد. پس از دير زماني ساختمان زيباي اين آتشورهرام به شوند(:سبب) عدم رسيدگي رو به ویرانی نهاد. بانوي خيرانديش «موتلابائی جهانگیرجی وادیا» قدم پيش نهاد و با دهش خویش آن را تعمیر اساسي كرد.
دومين آتشورهرام شهر سورت، 
آتشورهرام «پَستنجی کالاباهی وکیل» است. اين آتشورهرام در روز اردیبهشت و تیرماه ١٢٠٣خورشيدي برابر با پنجم دسامبر 18م تختنشین شد. پیش از تقدیس این دو آتشورهرام كه تقريبا در يك زمان انجام پذيرف(:كمتر از ٢ماه)، مشاجرات سختی میان پارسیان سورت بر سر شكل گاهنماي ديني در گرفت که در نهايت منجر به اقامه دعوا در دادگاه گردید...(١)
در كنار اين دو آتشورهرام، پارسيان چندين دربمهر را نيز در سورت بنياد نهادهاند. دربمهرهاي: «جهانگيرجی»، «دارابجی»، «رتنجی بهرامجی»، «مانکجی ايدلجی»، «جمشيدجي مانکجی اونوالا»، «منوچهرجی خورشيد»، «جمشيدجيجيباهی» و «کميسريت».